Küçükken geceleri yatak odamın kapısının kapalı durmasını sevmezdim. Bundan dolayı çalışma masamın sandalyesini kapının önüne koyardım. Böylelikle kapı açık dururdu. Fakat bir sabah uyandığımda sandalye kapının önünde değildi. Evi ne kadar arasam da bulamamıştım. Bir yer hariç... Bir yer hariç her yeri aramıştım. Bodrum. Bodruma indiğimde sandalye bodrumun tam ortasında duruyordu. Sandalyenin tam üzerindeki tabanda da halat asılı duruyordu. Sandalyeyi alıp çalışma masama götürdüm. Gece olunca sandalyeyi tekrar kapının önüne koydum. Fakat yine sabah olunca sandalye bodruma gitmişti ve yine üzerindeki tabanda halat asılı duruyordu. İlk başta evdekilerden birinin bana şaka yaptığını zannetim. Fakat sorunca hiçbirinin yağmadığını öğrendim. Sandalyenin her sabahtan önce bodruma gitmesinin ve üzerindeki tabanda bir halatın asılı durmasının sebebi evimizin önceki sahibinin kendini bu sandalye ve üzerindeki tabandaki halatla asmasıymış.