Benim arkadaşlarım çok amma dostum sadece bir tane..Onu hiç bir şeye,hiç kime deyişmem.Adı Aysu ve onunla nisan ayında dostlaşdıq.O çok neşele eylenceli amma bir okadarda macera sever.Onunla dost olduğum için çok şanslıyım.Bir gün beden terbiyesi dersi vardı ve biz derae girmedik.Biz orada yalnızdık çünki hem biz sirlerimizi paylaşıyorduk hemdeki bütün sınıf dışardaydı.Sonra ders bitti ve herkes öz evine gitti.Ben onu bizim evimize davet etim.Evde ben o ve küçük kardeşım vardı.Biz sohbet etmeye başladık.Bu sırada küçük kardeşımın kibritle oynadığını fark etmedim.Biraz sonra yanık kokusu geldi ve biz gördükü ev yanıyor.Hemen onun elinden tutub evden çıkdık.Amma sonra hatırladımki küçük kardeşim evdeydi.Aysu hemen eve girdi ve sonra küçük kardeşimi getirdi.Bir anlı çok rahatladım ve ona sarıldım.Çok teşşekür ederim sen olmasaydı şimdi abla hayatda olmayacakdı.Oysa:
-Dostlar bu günler içindir.dedi
O günden beri her yere bir yerde gidiyoruz..