Tam 2 yıl oldu hala kopamadım ondan o kadar şey yaşadım ki üstüne hala onu sevmekten bıkmadımama o beni sevmedibilmiyorum kendimi çok kötü hiss ediyorum çünki kuzenime aşık olmuştum hala aşığımonu o kadar çok sevdim ki hiç kimse bilemez gözlerine bakmağa kıyamazdım bir defasında gözlerine baktım ama çok güzeldi ona dahada aşık oldum yıl 2018 3 ağustos ilk defa gözlerine bakmıştım ilk o zaman aşık olmuştum ona ilk başlarda sanıyordum ki o da beni seviyo çok umutlanmıştım çok seviyodum onu ama onun da beni sevdiğinden emindim. söyleyeceğim ama inanmayacaksınız o üşüdüğümde elimi tuttu her kendini yalnız hiss ettiğinde yanımda oturdu yani başka da var ama çok uzatmıyım yani çok emindim sevgisinden. O kadar bekledim ki bana itiraf etmesinden çok bekledim be adamım ama gelmedin tatil bitti okullar açıldı onun sınıfı değişildi bir tane arkadaşı vardı çok sinsi birisiydi yeni sınıfda her kesin sevgilisi vardı ama onun yoktu sinsi arkadaşı onun üzerine çok gittiki böyle her kesin sevgilisi var senin yok falan sınıftada bir kızın sevgilisi yoktu arkadaşı ona o kızla sevgili olmasını söyledi o gittigitti o kızla sevgili oldusonra geldi bana anlattı kızı çok seviyomuşo bana sevdiği kızdan konuştu ben sevdiğim adamı dinledim en kötüsüde ne biliyomusun sevmediğini bile bile onu görmek istemem ona o kadar çok nefret ettimki ama onu ondanda çok sevdimher defasında dışarı çıktığımda gözüm hep onu aradı her kapı çaldığında o geldi diye diye kapıyı sevinçle açtım ama o gelmedi mesaj geldiğinde o yazdı telefon çaldığıda o aradı diye sevindim sonra baktım ki o gelmedi o aramadı o yazmadısonra bir gün onlara gittim o kuzenlerim ben ablam falan doğruluk cesaretlik oynuyoduk oyunun ortasında başka odaya çıktı gitti onu takip ettim ona hala aşıktım odaya gittiğinde çekmeceyi açtı çekmeceden bişey aldı ama göremedim sonra benim ona baktığımı fark edince telaşlandı elindekini çekmeceye koydu oyuna geri döndük oyunda ben ona soruyordum doğruluğu seçti sorum şu oldu : "çekmeceden aldığın nedir?" Ve odaya gidip elinde bi şeyle qeri döndü ilk önce doğum günüme çok az kalmıştı bana hediyye aldığını sandım sonra elindekini gösterdi elinde çift saatleri vardı biri erkeğin biri kadının sandımki bana almış beni sevdiğini söyliycek onu o kadar bekledimki o kadar zorluklara katlandımki kimse benim yerimde olsa dayanamazdı söyledim kimin bunlar söyledi sevdiğim kıza aldı sence nasıl güzelmikalp atışlarımı hissetmiyodumkendimi ağlamamak bayılmamak için o kadar zor tuttum ki ve sonda gülümseyip çok güzel demeyi başardım eve gittiğimde kendimi odamda çok yalnız hissettim o kadar ağladımki nasıl uyuduğumu bile bilmemiştimo günden sonra unutmağa çalıştım depresyona girdim çıkamadım 2 yıldır okulumu çok aksattım annemin babamın beni ağlarken depresyona girdiğimi görmemesi için elimden geleni yaptım çünki çok üzülürlerdi her şey içimde kalmıştı her şeyi kendim tek başıma yaşıyodum onun beni nasıl umut verdiğini söyliyim o elimi tek üşüdüğümde tutmadı yalnız kaldığımızda tuttu arabada giderken tuttu ona bir şey uzatırken başımı hep onun omzuna koymağımı isterdi beni kıskanırdı eskiden mesajlaşarken aşık nasıl mesaj atıyosa öyle atardı iyi geceler yazmadan uyutmazdı beni ilk o bana iyi geceler yazmalıydı sonra ben uyumalıydım her yazışmamızın sonunda kırmızı kalp atardı bana mesaj atmak için can çekişirdi ama şimdi öyle diyil her mesengere girdiğimde hep onun çevrimiçiliğine bakardım belki yazar diye hep resimlerini saklardım çünki onu görmek istemiyodum o kadar kırılmıştım ama bir gün onun yüzünü unursam daha çok acı çekerdim o yüzden resimlerine hep bakardım benimle resim çekilmek istemezdı ama başka erkek arkadaşımla (arkadaş olarak) resim çekildiğimi görürken çok kıskanardı hemen o resimi silerdi söylerdiki benden vaşka kimseyle foto çekilmiyceksin çok garip gelirdi sevgili diyildik ama çok deyer veriyodu bana sonra başkasıyla sevgili oldu beni çabuk unuttu meyerse beni sevmemiş ben öyle sanmışım artık mesaj atmıyodu aramıyodu beni gezmeye götürmüyodu yüzümü bile görmek istemiyodu hep düşünürdüm ki çokmu çirkinim? Ama herkes çok güzel şirin birisi olduğumu söylerdi ama ben öyle olmadığımı düşünürdüm kendime hep söz vermiştim: onu asla götmeyeceğim beni de görmesine izin vermeyeceğim 4 yaştan sonra çıkıp gidicektim buralardan her kesi her şeyi ardımda koyup gidicektim benden hiç bir haber alamıyacaklardı ve yıllar sonra öyle dönecektim ki beni neden sevmediği için kahr olsun beni neden umutlandırıp gittiği için çok üzülsün ve bende yanına gidip ben seni kalbime gömdüm diycektim bu sözü kendime verdim ve hayalimi gerçekleştirmek için çok çabalamaya başladım. Artık onu kalbime tam gömdüm diycektim ki artık onu her gün görmeye başladımonu görmek istedim çünki eskileri çok özledim eski güzel günlerimizi yapamıyosun işte yapamıyosun o çok yakınına geliyo onu her gün görmek istiyosun gözlerinde dalmak istiyosun elinde diyil
Çok içim yandı onu sevdiğimi hiç kimseye söylememiştim sonra bir kuzenime söylerken büyük kuzenim odaya ses kaydedici koymuş ve her şeyi herkes bildi herkes öğrendi onu sevdiğimi ve o da yüzüne bakamıyodum çok utanıyodum halam bunun için beni demirle o dövneye çalıştı ama ben kaçtım. Hiç bjrisi için üzülmedim sadece onun öğrenmesine çok üzüldüm onu ömrüm boyunca görmemek için Allaha yalvarıyodum ama hayat işte çok yakınımda kalıyodu onu görmeye alıştım ama ilk önceler konuşmuyodum sonralar her şey unutuldu hayatıma devam ettim okulumu değiştirdim iyiki de değiştirmişim ben o zamanlar içime kapanmıştım yalnız olmak istiyodum her kese nefret ediyodum okulum değişildi ve o zaman düşündüm ki hayatımda yaptığım en iyi şeyi yapmişim bir tane kankam oldu onu o kadar çok seviyodum ve hala kankamı çok seviyorum. Artık yıl olmuştu 2019 herşeyin üzerinden 1 yıl geçmişti tam bir yıl onun beni sevmemesine rağmen onu yıllardır sevdim ama hiç kimseye bişiy söylemedim okulumu değiştirdikten sonra birisine güvendim beni o değiştirdi artık güle biliyodum onun sayesinde artık ona çok güvendiğimi anlayınca het şeyi ona anlattım o da kimseye söyleyemediklerini bana söyledi aylar sonra o kadar rahatlamıştım ki hiç olmadığım kadar. Artık ağlarken yalnız ağlamıyodum kardeşim yerine koyduşum arkadaşımın omzunda ağlıyodum. İlk defa ağlarken sırtımı başımı soğuk duvara diyilde güvene bildiğim birisine yaslıyodum. Sonralar kendime geldim eski komik hiç bir zaman yüzü asık olmayan kendime döndüm. Artık gülümseye biliyodum ama yineden gülümseyen yüzümün arkasında ağlıyodum eskiden hiç bunu yapamazdım onu sevdiğim günden 2 yıl geçti iyi kötü günler geçirdim hayatımın çoğu kısmında ağladım deymeyeceğini bile bile çok üzüldüm gelmeyeceğini bile bile çok bekledim sevgilisiyle yazışmalarının ss-leri vardı bende bir kişi atıyodu onları bana yazışmalardan görüyodum ki kız onu hiç sevmemiş sevmiş rolü yapıyo çok üzüldüm ona sevdiği kız onu sevmiyodu başkasını seviyodu ama o bunu hiç anlayamıyodu kızn davranışından söylediklerinden. Zaman geçti o tam bir serseri oldu onu unutamıyodum çok denedim ama olmuyodu. Son günler ablamla çabuk çabuk konuşuyodu ablamla konuşmak için bir sebep arardı eskiden benimle konuşmak için aradığı sebepleri şimdi ablamla konuşuyo ablamda anlamıyo onu küçük kuzen gibi görüyor ablam ondan 4 yaş büyük bunu o nasıl yapıyo anlamıyorum kendinden büyük kuzenine heç de kız olarak nasıl sebep ararsın ablam hiç onu insan yerine koymazken eskiden bana nasıl ❤ kalp atardı şimdi ablama atıyo ablam takmıyo ablamın başka sevdiği varda ama ablamda kırmızı kalp atıyo onun ablama yürüdüğünü anlamıyo ablam çok salak artık onunla ilgili hiç umudum kalmadı ölüyorum ben çok kötüyüm her şey çok ağırıma gidiyo eski kötü günlerime dönüyorum arkadaşımla konuşamıyorum her şey eskisinden daha kötü her şey çok ağırıma gidiyo.....
Seni sonsuza dek seveceğim "S"
"Bu olay yaşanmış olaydır.Kendi hayatımı sizlere yazdım çünki arkadaşım şimdi yok 1 ay sonra onu görebilme şansım var ve 1 ay sonra yaşayacağıma çok inanmıyorum belki kankam bu yazdıklarımı görürde anlar benim yazdığımı"
Not: Eğer çok acı çekiyosanızsa çok ama çok güvene bileceğiniz arkadaş edinin ama sadece 1 tek arkadaşınız olsun ve arkadaşınızında...