Arkadaşlar bugün çok üzgünüm :'( Neden diye sorarsanız, benim bir arkadaşım vardı. En azından arkadaş olarak gördüğüm biri. Ama bugün öğrendim ki o beni hiç bir zaman arkadaş olarak görmemiş :'( Ama inanın ben onu çok sevmiştim. O kadar çok sevmiştim ki, onun sorunları için bn ağlıyordum. Elimden geldiğince yardım etmeye çalıştım. Ama o beni kandırıyormuş, beni hiç bir zaman arkadaş olarak görmemiş ki :( Ama ben aptalmışım. Tanımadığım halde güvendim, hiç görmediğim halde sevdim, hayatını bilmediğim halde hayatıma soktum. Hepsi benim hatam. Ben onu da suçlamıyorum! Ama bunca olanlar... güvendim ben, GÜVEMDIM. Tamam, bir defa yalan söyledi diyelim, arkasında da önemli bir sebep yok. Böyle olursa bile ben onu affedebilirdim. Ama o beni çok şeyle kandırıyormuş. Sadece bir şeyle değil!
Belki yazdıklarımı sen de okuycaksın. Ama artık üzülmicem. Sen de yaptıklarını çekersin belki. Ama ben seni affediyorum. Ve bütün olanları, o arkadaş olarak beraber ağladığımız, beraber güldüğümüz günleri unutmaya çalışıcam :'(
Tamam sizi de yormayayım! Düştüğüm durum yüzünden sizin de üzülmenizi istemem :(
Okuduğunuz için teşekkürler