Ayşe ve Mehmet'in babasının doğum günüydü Mehmet babasına hiçbir şey almamıştı Ayşe ise babasına içi gül yaprakları ile dolu bir kutu vermişti.Babasi oğlu bir şey almadıgi için ona sarılıp senin varlığın hediye dedi keşke aynısını Ayşe'yede yapsaydı Ayşe de hediyesini verdi babası açtığında içindeki gülleri görüp Ayşe'ye bağırdı
_ Sen bana utanmadan gülmu alıyorsun böyle hediyemi olur diye Ayşe'ye bir tane tokat indirdi Ayşe yere yığılıp kaldı Ayşe'yi uyandırmaya çalıştı ama Ayşe beyin kanaması geçirmişti babası Ayşe'yi hemen hastaneye götürdu Ayşe vücuduna yenik düşüp vefat etti. Babası yüzünden ölmüştü babası eve gelince kendini odaya kapatıp ağlamaya başladı ve tekrar kızının verdiği hediyeyi açtı güllerin altında upuzun bir not vardı notta şöyle yazıyordu.
Babacığım sen beni sevmesende ben seni ömür boyu seveceğim sen benim biricik babamsın bana bunca sefer kızıp bağırsanda ben seni hep affettim herzamanki gibi sana bir hediye verdim bu hediye herzamanki den farklı
hatırlıyormusun Mehmet 1 yaşındayken annem ölmüştü birlikte onun mezarına gül dikmiştik. Bende geçen onun mezarına gıdıp gülleri toplayıp yeni gül tohumları diktim o gül yapraklarinida bu kutuya koyup sana getirdim annemde aynı bu gül gibi kokuyordu ama tabiki de bu hediye sana layık değil hediyen yastığının altında bakabilirsin seni seven kızın Ayşe
Babası yastığının altına baktı kızı ona telefon almıştı bu telefon kızının hayaliydi telefon için 2 sene boyunca para biriktirmişti ve parasına kıyıp babasına telefon almıştı babası kendini asla affetmemişti.