Bilal 25 yasynda yakysykly bir gencti. Adini dedesi koymuştu. Bilal-i Habesi gibi olsun dye. Ewet sesi Hz.Bilal gibi guzeldi,fakat sesini halal olmayan yerlerde kullaniyordu Bilal.
Konservatuar ogrencisiydi... tek hayali buyuk bir sarkici pop star olmakti. Sarki soylemeye baslayinca butun universite basina toplanip onu dinlerdi.
Okulda neredeyse cikmadigi kiz kalmamisti. Herkes onun karizmasina hastaydi. Boylesine gozde olmak, Bilalin hosuna gidiyordu.
Bir gun okulun bahcesinde arkadaslar ile oturuyordu. Yanlaryndan bastan basa edep timsali bir kiz geciyordu.
Soyle bir konusma gecti;
-ah ulan ah,Su kizi bir tavlayamadik
-ne inatci bir kiz
-inatci oldugu kadarda guzel.
Bilal hem konuşulanlari dinliyor. Hemde daha once gormedigi bu kizi suzuyordu. Uzerinde ayagina kadar inen bir pardesu, omuzlarina dusmus basortusu we edebi ile yuruyordu. Basi onunde. Bilal atildi ortaya.
-hadi iddiaya girelim. Ben bu kizi tavlarim.
-yapamassyn heweslenme.
-hic kimse ile konusmaz o.
-olsun ben tavlarim diyorsam tavlarim.
Ertesi gun Bilal adini bile bilmedigi kizi takip ediyordu. Onu tek basina otururken yakalayinca hemen yanina gitdi.