işte bu altını çizdiğim yerde birisinin yardım etmesini beklerken içimden şunları tekrarlıyordum
- Artik benim kardeşim yok mu? Doğumu içime doğan canımdan çok sevdiğim kardeşimin varlığı buraya kadar mıydı?
Gözlerim doluyordu bunları sayıkladıkça. O an öyle korkunçu ki. Bir şey yapmak istiyorum ama yardım edecek hiç bir şey yapamam. Kardeşim elimden kopmak üzere ama ben onu tutamıyorum. 
