Hayat ,asırlardır devam eden bir korku kapanıydı...
Gözyaşlarımla bir okyanus , suskunluğumla kulak zarını delen bir cehennem ...
Nefessizliğimden ciğerlerim şikayet eder hale gelmiş, gözlerim artık görmeyi reddetmiş, beynim düşünmekten vazgeçmişti... O küçük çocuğa dokunulduğu an bedeni tüm işlevlerini kaybetmişti. O çocuk büyüdü ama yaşamıyo...
Yaşıyacak bi hayatı yok sadece yapıcak işleri vardı...
Dokunmayın çocuklara , yapmayın ...
O çocuklara dokunduğunuz anda ölüyorlar , büyüyor ama yaşamıyorlar.
Yapmayın...