Herkese merhaba, ben Kevin. 15 yaşımdayım ve size kardeşim Emma'nın hayatını anlatacağım.
Sıcak bir yaz günüydü. Ben 11 yaşındaydım. Emma ise 8 yaşındaydı. Başta sıradan bir gündü. Annem beni dondurma almaya gönderdi. Geldiğimde kapıyı çaldım, kimse açmadı. Anahtarımı yanımda almıştım, onunla açtım. Evde kimse yoktu. Hey yeri aradım bulamadım. Yan komşumuz olan tatlı okuyan bir abla vardı. Ona sordum. Hastaneye gittiler dedi
Hastane mi?
Diye korktum. Ne yapsaydım ki?
Hastane eve yakındı ve bende gitmeye karar verdim. Annemi ve ıslak yanaklarıyla Emma'yı gördüm. Danışman kadın
- Onkoloji 3. Katta
Dedi. Onkoloji mi?
Onkoloji kanser demek?
Kafam karışmıştı. Tabi yaa dedim içimden
Geçenlerde Emma hastaydı ve doktora gitmiştiler. Doktor
Hastalığı tespit ettiğimizde sizi arayacağız demişti
Ne yani?! Emma kanser mi?!
Çok korkmuştum. Bir arkadaşımın kuzeni kanser olup ölmüştü. Derken arkamdan bir adam geldi
Burada tek başına ne işin var?
Dedi.
Ben
- şeyy, ailem içerdeler ben onları bekliyorum.
Adam bana inanmadı.
Gel benimle Dedi
Gelemem dedim
Nedenini sordu
Annemin kizacağını söyledim.
Merak etme Dedi ve beni kolumdan çekiştirip bir yere götürmeye çalıştı. Kolumu geri çektim.
Bana sert bakmaya başladı.
He, bu adam hem Emma ya bir şey olacak korkusu kalbimde çarpıntı başlattı.
İçimden
Daha 10 dk önce evdeydim ailemle, şimdiki halime bak :(
Sonra annemi gördüm. Yanında Emma yoktu. Gözleri suluydu.
Anne! Diye seslendim.
Beni gördü. Adam
Dur götüremezsin onu, o benim oğlum.
Annem adama sert sert baktı
Adam resmen korkmustu
Sanırım bir hata olmuş özür delerim Dedi ve gitti.
Anneme Emma nerde dedim
Annem
Kardeşin lösemi adlı bir kansermiş. Dedi.
Daha sonra öğrendim ki hastanede yatışa başlanmış. Artık Emma eve gelmiyordu. Hastanede kalıyordu. Babam bir yurt dışı seyahatindeydi. Geri geldiğinde hemen Emma nın yanına gitti. Annemle zaten çok anlasamazlardı.
Devamı 2. Bölümde