Selam
İyi okumalar
Marla: tam bir ana kuzususun Emma
Emma: hiç de bir kere
Jonh: iç ses: içimde bir korku var
Jonh: tamam gidelim hadi
Alex: hadi çabuk gidelim
Jonh: geliyor musun? Emma
Emma: tamam geliyorum ama bu yaptığımız doğru değil
Jonh iç ses: evet gelmiştik ama bir adam sesi duyduk bu bir çığlık sesiydi
Emma: o-o-o ev hareket mi etti
Marla: Emma'ın hayalleri başladı anlaşılan
Jonh iç ses: evet orda gerçekten hiç birşey yoktu açıkçası Emma öyle diyince biraz korktum
Alex: hadi ama Emma, orda hiç birşey yok
Emma: gitmeyelim nolur
Marla: korkak olduğu biliyordum ama bu kadarını da beklemiyordum
Jonh iç ses: nedense içime bir korku düşmüştü o e dedikleri gibi normal bir ev değil miydi? gerçekten ev hareket mi etmişti? sonra baktım. Marla ve Alex eve doğru gidiyordu Emma ise yanımdaydı tam bir adım attım birden bir çığlık sesi duydum bu arkadaşlarımın sesiydi Emma'ya bağırdım
Jonh: EMMA KOŞ! ONLARA YARDIM ETMEMİZ LAZIM
Jonh iç ses: koştuk ve Alex ile Marla'yı gördük birşey onları çekiyordu koştum ip aldım ve sıkı tutmalarını söyledim Emma'ın yardımıyla onları kurtardık hem ben hem Emma hemde Marla ve Alex şok ve korku içindeydik koşarak oradan uzaklaştık
Marla: o evin işini bitirmeliyiz
Jonh: akıllanmadın galiba
Alex: bakın bazı araştırmalar yapalım çünkü bu normal birşey değil evde normal bir ev değil
Emma: evet hadi evlere gidelim
Jonh iç ses: eve gelmiştim Wandy ve Maria kavga ediyorlardı
Wandy: senin yüzünden telefizyonu bozacaksın çocuk gibi 2 saattir ayrılmıyorsun
Maria: ya belki çok film izlemeyi seviyorum nereden biliyorsun?
Wandy: salak
Maria: aptal
Jonh iç ses: o kadar kavgaya dalmışlar ki beni bile görmemişlerdi ama nihayet
Wandy: hoşgeldin aç mısın?
Jonh: evet biraz açım
Jonh iç ses: Wandy mutfağa gitti bağırarak
Wandy: OHA kim yedi dolaptaki yiyecekleri
Jonh iç ses: anlaşılan yemekleri yiyen Maria'dı
Maria: ben yemedim
Wandy: hep böyle yapıyorsun burda kal çocuğa göz kulak ol ben Markete gidiyorum
Maria: tamam
Maria: bana bak bücür eğer saat 17:00'da evde olmazsan karışmam birde bu konuştuklarımız Wandy'in kulağına giderse kaçacak delik ara anladın mı beni?
Jonh: t-tamam anladım
Jonh iç ses: açıkçası Maria'ın dediklerinden korkmadım ama o ev aklımdan çıkmıyordu bende bilgisayarımdan araştırma yaptım araştırmam sonucunda bir adam varmış ve karısı varmış ev inşaat edilirken bazı çocuklar evi bozuyormuş çimentosunu mesela, adamın karısı elinden geleni yapıyor ve düzeltmeye çalışıyormuş ama olmuyormuş sonra kadın ölmüş söylentilere göre adam karısını o evin altına gömmüş adam hala yaşıyormuş evindeymiş ben bu sözleri oturduğum yerdeki çocuklardan duydum kapı çalıyor aşağı insem iyi olacak
Maria: bücür kapıyı aç Wandy geldi
John: tamam
Wandy: utanmıyor musun? Kapıyı küçücük çocuğa açtırmaya
Maria: ne küçüğü eşek kadar 12 yaşında
Wandy: 12 yaşındayım demedi 10 yaşındayım dedi
Maria: ne farkeder
John iç ses: yemeğimi yedim şimdi uyumam gerekiyor
Devam edecek