İlk öncelikle merhabalar .Hayattan bıkmış bı kızın hikayesini paylaşim . O kız benim.Cok kötüyüm icimdekileri hiç kimseyle paylasamiyorum . bağırmak istesem oda yok yani.Bana kalan hep ağlamak oluyo. Yeni yıla girerken bile ben ağlıyorum. Bu nasıl hayat.Bu arada ben Azerbaycanlıyım. Aile baskısı çok var ya bizde bide bir evdeki 1 tek erkek çocuk olurya.
çocukluğum hep öyle geçti . Hep babam ve annem o tek erkek çocuklarını sevdi. Ablam ve beni sevmedi. Ablam ve beni hep evde hizmetçi gibi çalıştırdılar . BUNA KARŞI ÇIKINCADA HEP SİZ KİZ COCUGUSUNUZ CALIŞMALISINIZ DEDİ. Offff ya benim günahım neydi . Tek istediğim o çok sevdikleri erkek cocuğuna gosterdiyi sevginin azicigini bile bize gostermeleriydi.COCUKLUGUM HEP BUNLARLA GECTİ.
BİDE BİR SEY İNTİHAR ETMEK İSTİYORUM........VE BUNU GERCEKTEN İSTİYORUM.........