Öldüm mü?
Herşey bir gece başladı. O gün hiç uyumamıştım. Çünkü aklıma ilham gelmişti. Ben dünyaca tanınan bir yazarım ve hayranlarım kitap bekliyordu. O günde ilham gelince hemen yazmaya başlamıştım. Yazarken uyumuşum. Uyandığımda saat gece 2.30'du.
Çok mayışmıştım. Kendime gelmek için hava almaya çıktım. Yolun tam ortasından yürüyordum. Çünkü sokak bomboştu. Ne bir araba vardı ne de bir insan. Aniden arkamda ışık belirdi sanki bana doğru yaklaşıyordu. Ondan sonra tek duyduğum ses "çabuk ambulansı çağırın" Diye haykıran bir adamın sesiydi.
Gözlerimi açtığımda sol tarafımda 2 doktor duruyordu. Zorla başımı diğer tarafa çevirdim. Siyah gözlü, beyaz tenli, siyah saçları kalçasına kadar uzanan bir kız vardı. Olamaz bu Katrina'ydı.
Katrina benim yeğenimdi. Annesini ve babasını kaybetmişti. Ona ben bakıyordum. Gerçek ismi Rüya'ydı. Katrina benim en büyük hayranımdı. Tam 3 yıl önce daha basıma vermediğim kitabımı ona okutuyordum. Katrina ismini gördü. "Dayı benim adım Katrina olsun. " Demişti. Annesini ve babasını daha yeni kaybettiği için kabul etmiştim. "Senin ismin Katrina olduğu sürece seni hiç üzmeyeceğim." Demiştim. "Söz mü? " Diye sorduğunda "söz" Demiştim. Şuan 13 yaşında şuana kadar sözümü tutmuştum ama bugün yaptığım saçma sapan bir hata yüzünden onu üzmüştüm.
Hastaneye geldiğimizde beni yoğun bakıma aldılar. Yoğun bakımdan çıktığımda doktorlar hiçbirşey olmadığını, 1 hafta içinde taburcu olabileceğimi söylemişler. O bir hafta içinde Katrina okul çıkışı yanıma gelip bana kitap okurdu.
Bir gün yine yanıma gelmişti. Aniden tenim buz gibi olmuştu ve beyazlamıştı. Hemen doktorlar geldi. Bana şok uyguladılar. İşe yaramadı. Derecesini arttırdılar, yine işe yaramadı. Dahada... Dahada... Dahada... Arttırdılar. Hiçbiri işe yaramadı. Kalbim atmıyordu. Katrina yanımda hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.
Doktorlar sonunda gitmişti. Katrina başını göğsümün üzerine koymuş ağlıyordu.
"D-dayı bana söz vermiştin. Hani beni üzmeyecektin? Neden gittin? " Diye sayıklayarak hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Doktorlar tekrar gelmişti. Beni bir sedyeye koymuşlardı. Götürüyorlardı. Katrina ayrılmak istemiyordu. Çok daha kötü olmuştu artık bağırıyordu. Doktorlar onu zorla ayırdılar. Katrina hâlâ bağırıyordu. Bir doktor ona sakinleştirici uygulamıştı. Artık Katrina'nın sesi duyulmuyordu.
Beni bir odaya götümüşlerdi ve bir şeyin üzerine yatırmışlardı. İçerisi buz gibiydi. Neden buraya gelmiştim? Aniden tenim eski rengine geri dönmüştü ve aynı sıcaklıktaydım. Bulunduğım yerden kalktım ve Katrina'nın yanına gittim. Beni gömüştü.
"D-dayı senin burada ne işin var? Nasıl geldin? " Demişti Katrina zorla.
"Bilmiyorum. Aniden tenim eski rengine ve sıcaklığına geri döndü. " Demiştim. Hemen bana sarıldı bende karşılık verdim. Herkes gözünü dikmiş bize bakıyordu. Elimi tuttu ve evimize gittik.
"Dayı bir an öldün sanmıştım. Çok korkmuştum. " Dedi Katrina mutlu bir sesle. Gülümsedim.
"Ben seni hiçbir zaman yanlız bırakmayacağım. Katrina ismini taşıdığın sürece güleceksin. " Dedim. Oda güldü. Dişleri bembeyaz ve çok düzgündü. Bunu nedense yeni fark etmiştim.
Kapı çaldı. Katrina açtı. Beyaz tenli, mavi gözlü, sarı küt kesim saçları vardı. Gülümsüyordu.
"Seni almaya geldim. " Dedi. Katrina bana baktı, bende ona ikimizde şaşırmıştık.
"Alamazsınız. Size bu hakkı kim veriyor? O benim yeğenim ve burada kalacak. " Demiştim.
"Hadi eşyalarını topla canım. " Demişti kadın. Ben sinirlenmeye başlamıştım.
"BENİ DUYMAMAZLIKTAN GELEMEZSİNİZ. O BENİM YEĞENİM VE HİÇBİR YERE GİT-Mİ-YOR O KA-DAR. " Demiştim bağırarak.
"Efendim siz galiba dayımı duymuyorsunuz. Sağır mı oldunuz? Bana dayım bakıyor zaten. Siz ne dediğinizi sanıyorsunuz. " Demişti Katrina.
"Hayır canım sağır değilim." Demişti kadın. Sonra başını öne eğdi. Biraz hüzünlendi "maalesef bu yaşadığınızın ne kadar acı verici olduğunu biliyorum ama artık bunu kabullenmeniz gerekiyor. " Diyerek devam etmişti.
"N-neyi kabullenmek gerek? " Demişti Katrina şaşkındı.
"Katrinacığım dayın öldü. " Dedi kadın.
"H-hayır ya o... o ölmedi. Şuan yanımda. Elimi tutuyor. " Dedi Katrina affallamıştı.
"Gerçekten büyük bir travma geçirmişsin canım ama benimle gelirsen herşey yoluna girecek. " Demişti kadın.
"BENİ NEREYE GÖTÜRECEĞİNİ BİLİYORUM VE BEN ORAYA GİT-MEM. " dedi Katrina bağırarak ve kapıyı, kadının yüzüne kapadı.
"D-dayı seni g-görmedi ama bu nasıl olur? " Dedi Katrina affallamıştı.
"Bilmiyorum canım. " Dedim ve aklıma kitabım geldi. Hemen yukarı çalışma odama çıktım. "Ve kadını artık kimse göremiyordu. Sadace çok sevdiği çocuğu Katrina görüyordu. Kimse kadına ne olduğunu anlamamıştı. " Diye devam ettim. Görünmez Kız 3. Kitabı.
"Nasıl yani sen şimdi kitabındaki ana karakterin yani Amaya'nın yaşadıklarını mı yaşayacaksın. Yani bu demek oluyor ki kitaba ne yazarsan sende onları yaşayacaksın. " Dedi Katrina bayılacak gibiydi.
"Galiba evet. " Demiştim. Bu... bu inanılmaz birşeydi...
İnşAllah beğenmişsinizdir. Devamını yazayım mı sizce.
Fazla uzun olduysa söyler misiniz. Diğer bölümleri kısaltarak yapabilirim. Eğer isterseniz.