Galiba kavuşmamız mahşere kaldı
Papatyam sana gelemedim sana doyamadım seni özledim fakat söyleyemedim affetinmi sana hiç yalan söylemedim ki sana neden Papatyam diyorum biliyormusun çünkü patya gibi narin zarif inceciksin ama o beyaz sen esmersin tek farkın bu işte yo ağlamıyorum sen mutlusun ya o yeter bana çocukluğumun engüzel en tatlı hatıram maziden kalan tek cananım canım senle kurduğum hayalleri başkasıyla yaşayacaksın olsun canım canın sağolsun canım diyorum kızma ne olu çünkü ben canımı sana emanet etim senide Allah'a emanet ettim Ne başka kimim vardı şu kahpe dünyada kavuşamadık belki belki de mahşere kaldı kavuşmamız ama olsun varlığın yeter bana biliyormusun canım çiçeklerin atasını bir kızımız olsa menekşe koyardık adını ve papatya murdar ettik seviyormu sevmiyormu diye hep sevmiyor çıkıyor oysa ve hep derdim ki sanada kırgınım bir seviyorum sığdıramadın yaprağına oysa esmer papatyam papat kızmadı hiçbir zaman yaprağından fal bakılmasına belki bir gün bende severim umdula kader artırdı bizi elimizden ne gelirse sabrın sonu selamettir diyor ya usta pek haklı sayılmaz geberiyorum seniz beni unutma bana inan seni seviyorum... Sen beni unutursan vardır bir kabatımız bir gün kavuşuruz emin ol unutmasınlar tabi...