Merhaba yine ben zeyno hikayemin bir kısmını daha anlatmaya karar verdim Nasıl anlatacağımı bilmiyorum ama kısa ve net söylemek istiyorum ben bu aralar kendimden nefret etmeye başladım neden diye sorarsanız şöyle Sanki bende bir uğursuzluk varmış gibi hissediyorum neden mi Ben hep sevdiklerimi kaybediyorum kimi sevdiysem hep benden uzaktalar ya da mutsuzlar ya da kaybettim onları mesela Annemi çok severdim hem de canımdan çok 15 yaşında kaybettim anneme daha doyamam Mıştım kokusuna Babamı çok severdim 17 yaşında Bizi terk etti o günden beri yüzünü hiç görmedim sesini hiç duymadım ama şu an seviyorum diye sorarsanız Hayır Hatta ve hatta nefret ediyorum ondan 7 yaşında kardeşim vardı 17 yaşındaydım onu da o günden beri görmedim Çünkü babam onu bizden aldı Kız kardeşim ve ablam var Onlar da Çok uzaktalar bir tane kankam vardı hem de Kan Kardeşim Ona da çok seviyordum onu da göremiyorum artık o da benden çok uzakta onu çok özledim hepsini de çok özledim şuan evliyim onu da kaybedecem diye çok korkuyorum