Yaşaya bilmekti benim hayatim sevgilerim öz verilerim ağlamak nedir bilmeyen ben hep sevgi icin buyumus benligimi yeniden kaybeden ben. Kutsal dererdi hep aska sewgiliye bilmezdim nasil yasanir nasil bir duygudur diye aklima hayatta gelmezdi bir erkek icin aglayacagim uzulecegim alay ederdim oyle kisilerlede sacma sapan bir sey icin neden kendinizi yipratirsiniz diyerek öğüt verirdim nasilsa ben oyle bir aci yasamamisim bilemem ki insani derinden yaralacagini ölüme göturecigini. Simdi anliyorum sewgi insani derinden yaralayan benligimizi elimizden alan ask kankusmuyorum nefret buyutmuyorum o benim olmasa bile ask ask olmasaydi bende onun olmazdim. Benim asil niyetim aglamak degil sewilmek.