(bundan hemen önce bir bölüm daha attım okumamışsanız onu da okuyun)
Herzamanki gibi yine okula gitmek için yola çıkmıştım. Yolun yarısında Yuri'nin servisini gördüm. Yanımdan geçip gidiyordu ama o an yanlıs gördüğümü farkettim. Bu onun servisi değildi. Sonra içimdeki aynı ses yine konuştu
"Gittikçe kötü etkilenmeye başlıyorsun vazgeç artık şu çocuktan"
Belki de bu sefer gerçekten haklıydı. Doğru söylüyordu kötü etkilenmeye başlamıştım. Derin düşünceler içinde okuldan girdim. Artık gerçeklerle yüzleşmek zorundaydım.
Naber?
Seni gördüm daha kötü oldum demwk isterdim
İyi.
Yalan söylemiştim. İyi değildim ve böyle giderse daha kötü olacaktım
Sırama oturduğumda çok gergindim. Etrafta Yuri'yi aradım ama gelmemişti daha. Önce bundan vazgečmem gerektiğini biliyordum
Öğle arası
Berry nereye gidiyorsun?
Bir daha gelmemek üzere gidiyorum
Korkutma beni nereye gidiyorsun
Ya şaka yaptım okuldan kaçıyorum korkma sadece görsel dersine girmiycem matematikte gelirim
Sonra çantamı alıp hızlıca çıkmıştım. Önce bir yerde oturup düşünmeye başladım. İçimdeki sesle yüzleşmek zorundaydım ve vakti gelmişti
"Vazgeçmek zorundasın. Her geçen gün daha kötü etkileniyorsun farkında değil misin? Yeter artık bitir şu saçmalığı. Bu kendine zarar vermekten başka bir şey değil"
"Kaybettin işte"
"Neden hâlâ kabul etmiyorsun kaybettin."
"Unutmaya bir yerden başlaman gerekiyor. Hani sen hep sorardın unutmak mı daha zor hatırlamak mı diye. Hatırlamanın daha zor olduğunu savunurdun. Şimdi yanıldığını anlayacaksın"
Gözlerimi kapattım. Belki de hayatımda ilk defa içimdeki sesi dinlemek zorundaydım
Ama anladım ki unutmak kendi kendine yapılabilecek bir şey değil. Ona olan hislerimin bitmesini beklemek daha doğru bir karar olurdu. Ama onu daha az düşünmeye çalışacaktım
"Evet kaybettim ama bil ki kazanacağım günler çok yakın"
Bölüm sonu
Devam etmeyecek...
Böyle bitirmek istemezdim ama maalesef...