Ben her gece gibi odama gittim uyumak için. Nedense odamdan bu apartmana taşındığımızdan beri korkuyorum. Işığımı kapattım. Ve uyudum. Bir kabus gördüm. Bu kabus o günden beri çıkmıyor aklımdan. Kabusumu anlarayım size:
Güneşli bir gün ara sokaktayım. Üstümde normal temiz kıyafetler var. Sokağı inceliyorum. Her tarafta yeşillikler sarmaşıklar var. Yürümeye çalıştığımda ayağıma bir sancı giriyor. Ayağıma bakıyorum. İki ayağım da zincirlerle bsğlanmış yanımdaki duvara. Sonra hava birden kararıyor. Yağmur yağmaya falan başlıyor. Ve sokağın başında sipsiyah bir varlık. İnsan şeklinde ama gözleri benbeyazdı. Sonrasında zaten uyandım. Yatağımdan etrafıma bakındım. Hiç kimse yoktu. Kalktım hemen ışığımı açıp lavobaya gittim. Elimi yüzümü yıkadım. Odama geri döndüğümde ışık kapalıydı. Kapının önünde duruyordum. Korkumdan içeriye giremedim. Sonra annem kapatmıştır deyip içeriye girdim yavaşça. Üç beş adım vardı kapıyla yatağın arasında. Hızlı adımlarla hemen yatağımın içine girdim. Uyumaya çalıştım ama uyuyamadım. Tavana bakıyordum. Benim odamın bir oenceresi var ama o pencere de asansör boşluğuna bakıyor. Pencereye bakmaya başladım. Birden camın yanında o varlık belirdi. Çığlık atmak istiyordum ama yapamadım. En sonunda üstünedeki yorganın içine girdim. Çok korkuyordum. Bayağı bir süre geçtikten sonra bir şekilde başımı yorganın üstüne çıkardım ve oraya baktım. Hiç kimse yoktu. Sonra ağlamaya başladım. Uyumuşum herhalde bir süre sonra.
Off. O gün çok korkmuştum valla. Garip olan şu ki hala o odada yatıyorum. Tabii annelere hiç anlatmadım. Anlatsam ne olacak ki. İnanmazlar. Ama bunu kuzenimle paylaştım. Çünkü o bana her zaman inanır.
Benim paranormal anım bu. Ovv tüylerim diken diken oldu. Çok korkunçtu.