17 yaşında bir kızdım. Ailemle ormanın ortasında ki eve gitmiştik. Orada annem babam ve annemin kız kardeşi vardı. Ben orda tek çocuktum. Sıkılmıştım ve internette geziniyordum. Önüme korku hikayesi çıkmıştı. Ben de okumaya başlamıştım. Tek başına oynanabilecek bir saklambaçtı. Okudum işte neymiş gece yarısı ilk biz sayıyor muşuz sonra ebe diyormuşuz kaça kadar saydıysak o zamana kadar saklanma şansımız oluyormuş ve gölge seni bulmaya çalışıyormuş. İnanmadım tabi ki inanamazdım da. Sıkıldım ve ormanın içine girdim. Annemi arayarak bu gece yıldızlara bakacağım için ormanın içinde kalacağımı geç olmadam geleceğimi söylemiştim. Saat 00.00 olunca yirmiye kadar saydım ve ebe dedim. Sonra yirmiye kadar saklandım. Gülünç geliyordu ama birden ağaçta gölge belirdi. Normal olarak korkmuştum ama ailemden birisi olarak düşündüm. Annemi aradım ve açarak herkesin uyuduğunu söyledi. Telefonu kapatırken ellerim titriyordu. Eve doğru çok hızlı koştum ve yorganımın altına girdim. Şuan 20 yaşındayım ama hala etkisindeyim.