+4 oy
62 gösterim
Ayrılık hikayeleri kategorisinde (220 puan) tarafından

Merhabalar bu benim ilk hikayem umarım beğenirsiniz!



"Beyninizde tümör var ve... Bunu çok geç fark ettik yani..."


"Yani ne doktor?"


"Korkarım ki en fazla 1 ay yaşayabilme zamanınız var ama ameliyat edersek kurtulma oranınız %20 gibi görünüyor. Bu 1 ay içinde tümör kendisini tamamen gösterecek."


"Peki... Ameliyat kaç para?"


"35 bin TL'' 


"Peki doktor bey iyi günler"


Hastaneden çıkıp eve gittim. Benim adım Berna Kılıç, 26 yaşındayım. Aslynda 1 yıldır baş dönme ve mide bulanıklıkları sıkca yaşıyordum doktorlara başvurduğumda tümör olduğunu söylemediler. Son 5 aydır da gitmiyordum doktora. Ameliyat için o kadar param yok, kredi çekmem gerekicek. Acaba bunu Berk'e söylesem mi? Ah aklıma gelmişken onu arayım. Telefonumdan Berk'in numarasını çevirdim. 3 kez çaldıktan sonra açdı 


"Sevgilim nasılsın" dedim.


"İyiyim sen nasılsın?"


"Ben de... İyiyim. Bu gün meşgul değilsen buluşalım diyecekdim, ne dersin"


"Şey... Özür dilerim ama bu gün geç boşayacağım üzgünüm başka bir gün ha?"


"Imm... Peki tamam ama, fazla yorma kendini canım zamanında yemeğini ye tamammı?"


"Peki bebeğim. Görüşürüz"


"Evet. Seni seviyorum" dedim. O da kapattı. Bu aralar benim ile pek konuşmuyordu galiba işleri fazla olmalı. En iyisi ona yarın sürpriz yapayım. O bir reklam firmasının patronu olarak çalışıyor. Doktorun verdiği reçetedeki ilaçları almak için eczaneye gittim ve aldım. Biraz zaman geçirip uyudum. 

Ertesi sabah işe gitmek için giyinip işe gittim. Ben de edebiyat öğretmeni olarak çalışıyorum. Derslerimi bitirip okuldan çıktım ve Berk'i aradım. 


"Sevgilim dünkü dediklerini unutmadım umarım?"


"Hmm, birileri beni mi özlemiş"


"Tabii ki özledim! Bana hiç vakit ayırmasın, nasıl özlemeyim!?"


"Peki, peki kızma... Okulda mısın? Biraz bekle seni gelip alıcam bana gideriz"


"Peki çabuk ol yoruldum"


"Tamam"


Deyip kapattı. Ah yine başım dönmeye başladı. Hemen tuvalete girip kendime gelmeye çalıştım ama bir türlü geçmiyor. Hemen çantamdan ilacımı alıp içtim. Biraz bekledikten sonra yüzüme su çarpıp, biraz makyaj yapıp çıktım. Dışarda Berk beni bekliyordu onunla sarılıp arabasına bindim ve gittik. Evine geldiğimizde birlikte vakit geçirdik. Onu çok özlemişdim.

Öyle böyle 2 hafta geçdi ve benim saçlarım, kaşlarım, kirpiklerim,tüylerim dökülmeye başladı. Berk anlamasın diye sahte saç, kirpik takdırdım. Kaşımı ise boyattırdım. Henüz fark etmedi. Zaten birlikte olduğumuzdan sonra 4 kez buluştuk başka zaman ise telefonda. Bu gün canım dışarda yemek istediği için bu aralar popüler olan kafeye gittim. Gördüklerim karşısında büyük bir şok geçirdim. Bu... Bu... Nasıl?... Bana bunu nasıl yaparlar? Gördüğüm şeyler en yakın arkadaşım Merve ve Berk öpüşüyorlar ve bu yetmezmiş gibi diğer yakın arkadaşlarım onları tebrik edip konfeti patlatıyorlar. Gözlerimden yaşlar sel misali benden habersiz dökülürken, kalbime hançer sokulmuş gibi hissettim. Hemen kafeye girip onların yanına gittim. Beni gördüklerin de şok olmuşlardı ama sonra kalbimi parçalara ayıracak o sözleri söylediler. 


"Ben seni başından beri sevmedim. seninle olmamın sebebi Merve, ona daha yakınlaşmak için seninle beraber oldum... Özür dilerim Berna ama ben Merveyi seviyorum"


"Ne yani bu kadar kolay mı... Beni bırakıp gidecek misin?... Beni hiçmi sevmedin ha? Azıcıkda olsa beni sevmedin mi sevgilim? Ve siz... Siz nasıl böyle bir şey yapabildiniz en azından bana söylemeniz gerekir di... Size inanamıyorum, Sizden bunu asla beklemezdim. Sizleri asla affetmeyeceğim asla!"


Deyip koşarak kafeden çıktım arkamdan bağırsalar da onları dinlemeden gittim. Bir kez arkama baktığımda, Merve elini Berkin omzuna koyup onu teselli etmeye çalışıyor olmasıydı. Bu ağlamamı daha da şiddetlendirmişti. Eve gidip 2 gün aralıksız ağlamıştım beni aramışdılar ama dayanamayıp telefonu kırmıştım zaten neden ihtiyacım olsuni bir buçuk hafta yaşayacağım onu da doya doya ağlamaya harcayacakdım ne yazık ama. Onları asla affetmeyeceğim ama yinede mutlu olsunlar. 

1 hafta geçdi ve benim durumumda eskisinden kat ve kat ağırlaşdı. En son duyduğum şey komşumun gelip acili aramasını duyduğumdu ama ben bunu istemedim sevgilimin kollarında ölmeyi dilemişdim ama bu olmadı. Hayat çok acımasız, insanlar çok acımasız, nefret ediyorum bu dünyadan ve insanlardan. Tek mutlu olduğum şey annem ve babamı görecek olmam. İşte son nefesimi verdim ama burada hastanenin o iğrenç kokusu var dı sevgilimin kokusu yok du. 


Berk'in anlatımından 

Merve ile benim evimdeydik o günden sonra sanki bir şeyler ters yapmışım gibi geliyordu ve bu duğruyduda. Ben çok büyük yalnış yaptım ve çok geç kaldım. Bunca zamandır Merveyi sevdiğimi düşündüm ama şimdi onun yanındayken, Berna'nın yanında olduğum gibi değildi. Berna o çok başka ve ben Berna'yı seviyorum ama bunu şimdi fark ettim. Ahhh aptal kafam Berna ben şimdi ona ne diyeceğim?


"Aşkım kahve hazır"


"Merve özür dilerim ama ben büyük bir yanlış yaptım seni sevdiğimi sanıyordum ama şimdi... Şimdi anladım ki ben aslında Berna'yı seviyorum affet beni duygularımı anlayamadım"


"Ne! Sen ne diyorsun Berk!?"


"Umarım beni affedersin"

Deyip hemen evden çıktım ve Berna'nın evine gittim. Kapıyı vurdum ama açan olmadı o vurduşuma yan komşu çıktı.


"İyi günler teyze, Berna nerede biliyormusun?"

Dediğimde kendimi asla affedemeyeceğim o cümleleri kurdu.


"Berna 3 gün önce hayatını kaybetti oğlum, bana da bir mektup bıraktı ve sevgilisi geldiğinde vermemi istedi. Sen kimi oluyorsun oğlum?"


"Ben Berna'nın sevgilisiyim"


"Öylemi bekle o zaman mektubu vereyim sana"

Dedi ve evine girdi. 1 dakika sonra yine geldi, mektubu ve evinin anahtarını bana verdi. Bende anahtar ile Berna'nın evine girdim. Ev topluydu, doğrusu darma dağın bir ev bekliyordum ben ama öyle değil. Odasına geçtiğimde ikimizin olduğu fotoğraflar gördüm. Onları görmem ile kendi irademsiz gözümden yaşlar akmaya başladı. Ben büyük bir hata yaptım ve bu hata sevdiğim kadının hayatına mal oldu. Berna ile ikimizin sarılarak uyuduğumuz, onun kokusu sinmiş yatağına oturdum ve mektubu okumaya başladım:


Merhaba sevgilim, sen bu mektubu okuduğunda ben çok uzaklarda olacağım. Bilmiyorum... Beni sevip, sevmediğinden emin değilim ama ben her sana baktığımda daha da sana aşık oldum. Seni çok sevdim senin beni sevdiğini sandım... Ama yanılmışım sevgilim beni biraz azıcıkda olsun sevmedin mi?,Bu yaptığınız beni çok üzdü. Keşke bana söyleseydin ve ikimize bir şans verseydik. Yine de bizim aşkımız imkansız aşk olurdu. Ben senden 1 aydır tümör olduğumu sakladım, ameliyat yaptıracakdım, ne olursa olsun buna yenik düşmeyecekdim. Bunların hepsini senin için yapacaktım, bizim için, geleceğimiz için ama sen benden gittin ve benim yalamak için hiç bir sebebim kalmadı. Lütfen hiç olmazsa bu isteğimi yap lütfen: beni asla unutma sana olan sevgimi unutma, yeni hayat kur mutlu ol ve lütfen evimize çok iyi bak her şeyimiz orada oldu. Benim yüzümden kendini asla üzme yoksa ben kendimi asla affedemeyeceğim. Ben hep senin yanında olacağım seni koruyacağım sevgilim. Sizden nefret ediyorum ama sizii seviyorum da.


                                                                  Sevgilin Berna










Yorumunuz

Fotoğraf yükle:

Önizleme:

Görüntülenecek adınız (isteğe bağlı):
Gizlilik: E-posta adresiniz yalnızca bu bildirimlerin gönderilmesi için kullanılacak.
İstenmeyen Reklam Koruması:
Üç artı iki = kaç eder? Rakamla yazınız
Gelecekte bu doğrulamadan kurtulmak için, lütfen giriş yapınız veya kayıt olunuz.

1 yorum

+1 oy
(1,204,100 puan) tarafından
Harika olmuş sen mi yazdın?

7,189 Hikayeler

26,798 Yorum

21,281 Alt Yorum

17,158 kullanıcı

39 Online Users
0 Member 39 Guest
Today Visits : 4076
Yesterday Visits : 11283
Total Visits : 19724138
...