Bir buzağı varmış.Bu buzağı çok hareketli bir buzağıymış.Buzağanın sahibi erkenden uyanır,erkenden buzağaya saman verirmiş.Bir gün buzağa hasta olmuş.Buzağanın sahibi onu satmak zorunda kalmış.Buzağanın sahibinin bir arkadaşı varmış.Ona satmış.Arkadaşının çocuğu hep bir kendi buzağasının olmasını istiyormuş..Ve olmuş da.Çocuk buzağaya erkenden saman veriyormuş.Bir gün çocuk demiş ki:Baba sen bu buzağayı benim için mi aldın?Demiş.Babası da ona:Evet.Senin için aldım fakat buzağaya zamanında yemek vermelisin.Demiş.Çocuk da:Tamam.Demiş.Çocuk buzağanın iyileşmesi için elinden geleni yapmalıymış.Ertesi sabah çocuk bir güzel düşünmüş''acaba ben buzağayı nasıl iyileştirebilirim?''
Diye düşünmüş.Sonra aklına bir fikir gelmiş.Daha sonra buzağayı almış tepelere götürmüş,kırlara götürmüş.Sonunda buzağa iyileşmiş.Ve çocuk buzağa büyüyene kadar çok iyi bakmış.