Uyuyamıyorum. Yine beynime hücum ediyor düşünceler. Düşünmemek isterken daha da çok düşünüyorum. Kızıyorum kendime niye bu kadar çok düşünüyorum. Neden vurdumduymaz olamıyorum. Kötü insanlar daha mutlu onlar hiç böyle şeyleri kafalarına takmiyorlar. Ne varsa iyilerde düşünüyorlar en ince ayrıntısına hatta psikolojisi bozuk olanlar da iyi insanlar çünkü kötü insanlar sağ olsun bozuyorlar. Her şeyi niye bu kadar düşünüyorum elime bir şey de gecmiycek neden rahat bir insan olamıyorum ki. İçim çok doldu. Sanki içimde bir balon var her daim patlamaya hazır ve nazır. Elimden bir şey gelmemesinden o kadar sıkıldım ki gidişatı değiştiremiyorum da. Hayat benim yerime oynuyor. Şartlar bazı şeylere zorluyor ve o şartları değiştirmek elimde değil. Sarmaya çalışıyorum kendi kendimi bazen iyileşiyorum sanıyorum bır de bakıyorum ki cokmusum her şey düzelecek diye kendimi inandırmaya çalışıyorum insanlardan da o kadar zarar gördüm ki eski ben hiç değilim bazen diyroum tamamen elimi ayağımı çeksem kendi içime mi kapansam diyorum bazen hayır hayır olmaz kendini kapama açıl diyorum ama işte sonra ya yine öyle insanlara denk gelirsen şu an istediğim hiçbir şeyi takmayan umursamaz bı insan olmak cidden oh mis vur kafayı yat. Ne yapsam bilmiyorum :(