Bir çinar vardı. Bu çinar çok zayıftı. Yıllar sonra çinar kocaman ve güçlü olur. Hep övünüyordu:Ben hiçbir şeyden hatta rüzgardan bile korkmuyorum.
Rüzgar bunu duyunca sinirlenir. O kadar güçlü fırtına çıkarır ki çinar az kalsın kopucaktı. Ama rüzgar bir bülbül sesi duyar. Bülbül üzücü şarkılar söylüyordu. Yuvası az kalsın dağılıcaktı. Rüzgar bunu gördüğünde sakinleşir ve sakin sakin esmeye devam eder.
Çinar söyler: Bakın rüzgar da bana bişey yapamadı!
Rüzgarsa hiçbirşey olmamış gibi sakince esmeye devam eder...