Emily Sipirit kelimesini duymasada hala hatırlıyordu onu.beraber çektikleri fotoğrafa bakarak ağlıyordu. Göz yaşları boncuk boncuk damlayıp fotoğrafa damlıyordu. Bir anda aklına bir fikir geldi. Babası onun için kumsala yakın bir yerde ağaçevi yapmıştı.
Parmak arası terlikler indi giydi,çantasına güneş kremi,yorgan,yastık,kıyafet ve Sipirit'in bir sürü fotoğrafını çantasına sıkıştırıp gitti. Kumsala vardığında güneş batıyordu. Ağaç evine tırmanıp erkenden uyudu. Akşam uyandı. Etrafına baktı ve sessizce aşağıya indi. Ailesini çok özlemişti ama bunun sonu gelmesi için uzun zaman
bu şekilde (ağaç evinde)kalmalıydı. Aya bakarken bir sürü korna sesleri,fren sesleri ve
iki-üç tane de ambulans görmüştü. Sonra ambulansın kapısı açıldı ve içinden annesi,
babası ve okuldaki arkadaşları çıktı. Emily:neden buradasınız? Neden buraya geldiniz?
O fren sesleri,oşeyler neden oldu? Bunu bilmem lazım!!! Annesi Jeneffer şöyle dedi:
İıı Emily... Emily kızgın bir şekilde:ne! Neden sözün yarım kaldı? Jeneffer:Emiliy biz... Biz...
DEVAM EDECEK... Bölüm 2