Geçmişde hayalerine kavuşmak isdeyen küçük bir kız çocuğu varmış .
Hayal kurmak çok güzel olsada gerçek olmaması o kadarda kötüimiş.
Kız büyümek büyük bir sanatcı olmak isdemiş ama okadar yoksul ailede büyormuşki günün bütün saatini çalışaraq geçirermiş .
Bir gün kışın en sok gününde küçik kız büyük bir malikanenin önünde oturmuş elma satarken yaşlı bir kadın yanına gelip ona sormuş:
Kızım neden taşın üzerinde oturdun ?
Kız cevap vermiş:kardeşlerime ekmek parsı kazanmak için elma satıyorum .
Kadın kızın ayaklarına bakmış , kızın ayandaki çarıklar yırtık ve eskimiş Kadın kıza demiş neden çarıkların yırtık ayakların üşümiyormu kız cevap vermiş üşüyor ama çarık almaya param yok.
Kadının kıza acımış onu evine götürüp yemek ve kiyafet vermiş . Kız yemeyi yemiş geri kalanını bir kaba yığmış
Kadın sormuş onu ne yapacaksın sormuş diye kız kardeşlerime götürücem demiş . Kadın kıza bir kolye vermiş kıza demiş en kötü anında bu kolyeyi sat parasını al kız kolyeyi alıb gitmiş evine .
Üzerinden yılar geçmiş kız büyümüş büyük bir sanaçı olmuş bir gün yola giderken yolun kenarında yaşlı bir kadın oturmuş yolda geçenlere bakıyormuş kız kadının yanına yakınlaşıb demiş burda napiyosun kadın başını kaldırmış ve görmüş o yardım etiyi kız büyümüş çok güzel omuş. Kız kadını tanımış ve demiş yılar sonra sizi görmek çok güzel .Kadın kızın boynunda kolyesini görmüş ve sormuş: neden kolyeyi satmadın hayla
Kız cevap vermiş satım ama yine çalışdım okudum işim oldu ve kolyeyi geri aldım kadın gülümsemiş ve sonra kız kadın evine götürmüş ailesiyle birlikde yaşamaya başlamışlar ve aldığı iyilikin karşılını hakıyla ödemiş. "siz siz olun yapılan iyiliyi hiçbir zaman unutmayın "!.