bız bırbırımız cocukken mahallede oynarken tanıdık 9 yasındaydık cocukca işte oyunlar oynardık 12 yasında birbirimize sahıp cıkmayı ogrendik tabi birazda yasın verdıgı zorluklar aile baskıları falan biz vazgecmemiştik bize sizler cocuksunuz bilmiyosunuz hayat boyle deyıl dediler uzak durun arkadasdan sevgılı olmaz dediler ama biz birbirimize o yasda guvenmiştik ve biz millete inat baskaldırdık hiçbırakmadıkbırbırımızı ne olursa olsun yan yanaydık artık yavas yavas buyyoduk hatalar yapıyoduk aglıyoduk barısıyoxuk kusuyoduk gülüyoduk her zorlugu beraber asmıstık artık 16 yasındaydık ve yavas yavas herkes bu duruma alısmıstı sanki kimse bişe demi karısmıyo sasırmıstık olaysız gunlerimiz gecmeyebaslamıstı bizi iyce boslamıslardı birgun onun ailesi benı cagırdı gıttım yasımızın küçük oldugunu soylediler biz o an ne yapacamızı bilemedik agladık ıkımızde sonra dedimki nolur bizi ayırmayın bak hersey gozunuzun onunde nolur bizi ayırmayın dedim ama ne care aklına koymuslardı bıkere artık 18 olmustuk ve hale biz sozler verıyoruz hala bırakmıyoruz pes etmiyoruz zaman oyle bi hızlı gecıyoduki benim askerlik vaktım gelmişdi hayata en buyuk adımı atıyodum artık askerlik deyildi zorlayan cocukluk sevdamdan ayrılmakdı onu burda bırakıp gıtmekdı biz sozlenmişdik askerligim bittiginde evlenecekdik askerligimin bitmesine 2 ay kala evlilik haberi geldi napcamı bılemedim kafaları yedim ailesi baskı altına almıs belli sonra askerden geldim cocukluk sevdam hayalıyle yasadım insan artık evleniyodu okadar guzel yıllar gecırmıstıkkı dile kolay tam 10 sene yanı sevmeyı sevilmeyi sahıp cıkmayı guvenmeyı düşmeyi kalkmayı aklınıza ne geliyosa beraber ogrendimiz kişi evlendi ben ise ona sozumu tutuyorum ondan baskasıyla asla olmaz demişdim acıtıyo yakıyo hatta bazen ölduruyo bazen surunduruyo ama dıyorumki o mutlulugu hak edıyo hep mutlu olsun herseyın en ıysı onun olsun ben onun acısına bile kıyamam onu okadar cok sevdım aslı ferhat sirin kerem hala konusulurken biz yeni bi fragman olmusduk dillere destan keske gelse yıne bırlıkde olsak ama imkansız işte o orda ben burda