Şimdi size en kotu animi anlaticam en ama en kotusu bana gore
Bir keresinde annemin beni çok sevdiği söylemişdim babamın yanında.Ama konu nasıl açıldı kim açtı bilmiyorum.Konuyu açan yanlış bilmiyorsam halamdı.Halam gidince babam dediki annenin sevgisini test edelim mi? Bende bir an böyle şaşırdım yani neden deneyelim ki seviyorsa seviyor işte.
Sonra bu konu kapandı üstünede gelmedik.
Gün geldi çatdı doğum günüme.Annemler yine işte derken bende iş yerini aradım.Annem açtı işte bende söyledim ki işte doğum günüm ya bugün erken gelin kutlayalım falan filan ben böyle konuşuyorum annem sadece tamam bakarız dedi.
Sonra biraz geçti o numaradan arama geldi bende sevindim ki annem erken geliceyini bana bildiriyor.koşarak gittim telefonu açtım babam.babam dediki hatirliyor musun annenin seni sevip sevmediğinr bakıcaktık.yapalım mı ?
Aslında şu : tamam bakarız lafına çok üzüldüğüm için içimde şübhe oluşdu bende kabul ettim.
Ama babam telefonda sessiz kalmamı söyledi.kabul ettim oturuyorum telefon kulağımda ne olucak merak ediyorum.
Sonra babam gitti annemin yanına dediki kızın mı aradı seni?
Annem ne dedi biliyormusunuz??? 
(
Evet her yıl olduğu gibi bu yılda doöum gününü hatırlatdı.gerçekten anlamıyor mu kutlamayacağımızı kutlamak istemediyimizi? Anlamıyor bakarız dedim ama bakmıyıcamda benim işlerim var. Akşamda bişiler uydururuz çocuk zaten inanır.
İnanın ki o an yaşadığım şoku üzüntüyü anlatamam.annesin sen ya anne.Madem anne olmak istemiyordun niye doğurdun niye?
Neyse ondan sonrada ağladım ben.üzüldüm çok üzüldüm.kutlamasalardı ama bu sözleri duymasaydım.zaten paraları olmalarına rağmen ne pasta ne hediye almadılar doğum günüme hiç.Varsa yoksa diğer akrabalarım dedem alıyordu.
Buda böyle en güzel anımı düşünmem gerek hatırlarsam paylaşırım iyi günler!