Herkesin dilinde aynı soru: "Neden mutlu değilsin?". Hatta ve hatta bu gün 3-4 kere duydum. Siz anlamazsınız dedim çoğuna. Anlamayana dert anlatılmaz değil mi? Benim derdim bam başka. Hem geçmiş var içinde, hem gelecek.
Geçmiş hakkında söylemek gerekirse, her gece zaten onunla geçiyor. Ben ailemi özlüyorum. Ne mutluydum 2023 Kasımında. Fark edemeden geçti zaman. Önce babam, sonra bakıcımız, sonra ortanca kardeşim ve en sonunda değer bilmez birisi. Hepsi ellerimden kaydı ve gitti. Ben hepsini seviyordum, hepsini razı etmeye çalışıyordum ama anladım ki çok sevmek her zaman çözüm değilmiş. Hatalar, anılar ve mutluluklar. Hepsinin sahibi geçmiş. Keşke Allah canımı alsa da 7 saniyeliğine yeniden yaşasam diyorum o günleri :]
Gelecek? Lütfen koparın şu kalbimi artık. Söz eğer orda amel defterimi sağdan getirirseler herkesi melek olur, gelip korurum. Ama gelecek demeyin. Şimdi tam ailem dağılmışken, çocukluğum ve gençliğin darma duman olmuşken annemi nasıl bırakabilirim. Küçük kardeşim harika bir çocukluk hak ediyor ama ev ona kalıcak ben gittikten sonra. 7 yaşında olucak kardeş değil baba gibi terbiyelediğim çocuğa nasıl ev bırakılır? Annem zaten babamı kaybettikten sonra çöktü. Neden yanlız bırakmak zorundayım? Neden illa askere gitmem gerek? Anlamıyorum. Depresyon ve stres kalp krizine sebep olsa da, oradan gelip melek olarak yardım edebilsem. Ne kadar saçma hayallerim olsa da bu benim düşüncem işte. Hem babamı özledim, hem annemi yanlız bırakamam. Neden ben" demek istemiyorum. İmtihandır geçer gider diyorum ama git gide daha da kötüye gidiyor. Saçlarımda beyazlar çoğalıyor, geceler uykusuz, özlem efkar ne varsa hepsi başımda. Bende eskisi gibi GERÇEKTEN gülümsemek istiyorum artık...
İYİ GECELER