Şimdi insanlar benim babam, annem, kardeşlerim ile mutlu mesut yaşıyor sanıyorlar ama yanlış. Çünkü benim babam falan yok, gitti. Toprak oldu.
Babama not: Baba seninle çok fazla anımız vardı biliyormusun? Ama konuyu uzatmak istemiyorum. Baba,sen 8 yaş doğum günümde bana para gönderip, çok istediğim bisikleti aldırmışdın. Ama onu hiç sürmedim biliyormusun? Çünkü onu senin paranla aldık, yani seni taşıyor. Niye gittin baba? Niye hastalık seni seçti? En azından doktorlara söyleseydin tedavi olmadan eve gitmicem diye. Ben seni yine beklerdim. Sen bana hayatında 1 kere kızdın, sadece 1 kere. O da, ilk kez yurtdışına gitmek için hazırladığın dosyaları aldığımda. Hani derler ya, ben böyle yapsam, şöyle yapsam babam çok kızar diye. Sen kızmıyorsun. Annemin yanında şımarık olurdum, ama senin yanında değil. 2023 te vedalaşdın. Ama benimle değil. Okuldan gelene kadar biraz beklesen nolacaktı ki? Biliyormusun, her gün boğazıma pıçak dayıyorum. Çünkü senin yanına gitmek için. Ama erken geldim diye sen üzülürdün. Seni üzmemek için her seferinde vazgeçiyorum. Annemide seviyorum ama senin gibi değil. Bir dilek tut deseler senin yanına gitmeyi dilerdim. Bir kez bile olsa seni görmek istiyorum baba. En azından rüyama gel. Bir kez rüyama geldin ama sen geldiğin zaman beni uyandırdılar. Çok üzülmüştüm.
Baba her gün rüyama gel tamam mı?