Yenə oturmuşam masa başında,
Əlimdə qələmim, yazıram yenə.
Sızlayır ürəyim, dolub gözlərim,
Bir sözü yüz yerə yozuram yenə.
Ürəyim çırpınır, fəryad eyləyir,
Könlümə tərcüman olub qələmim.
Saxta məhəbbətin ağrılarından,
Yaman sızıldayır yaralı qəlbim.
Yolunda canımdan keçdiyim gözəl –
gözümə görünmür xeyli zamandı
Deyirlər vəfasız çıxıbdır sənə,
Deyirlər sevgisi, saxta-yalandı.
Kaş yuxu olaydı bu deyilənlər,
Buna tab gətirmək, çətindir, çətin.
Mən səni sevəndə düşünmədim ki,
Sənin nə sevgin var, nə məhəbbətin.
Getdin, bu gedişlə xar etdin məni,
Nə olar, eybi yox, bir söz demirəm.
Bir vaxt varlığımla sevirdim səni,
İndi başqasıyam, o mən deyiləm.
Bir daş parçasıdır ürəyin sənin,
həqiqət olmayıb heç vaxt sözündə.
Sevgiyə inamım qalmayıb mənim,
sevgini dəyərsiz etdin gözümdə…