Her gün onu görüyorumz,hep gizli gizli ona bakıyorum,onunla bi şey yaparak yakınlaşmaya çalışıyorum. Ama o bunun farkında değil. Söylemeye de korkuyorum. Biliyorum ki,duysa dalga geçer arkadaşlarına söyleyerek alay konusu olurum. 5.sınıftan onu seviyorum,neden ama neden sevdiğim biri varken bu platonik aşk oluyo. Belki de gerçek mutluluğu onda bula bilirim. Aklıma onun beni sevmediğini getirdikçe içim parçalanıyo. Mahv oluyorum. Bilmem neden böyle şanssızım. Rabbim bi kere şans verse,eğer o bi kere bana seni seviyorum dese açılsa dünyalar benim olur. Benim ilk adım atmakta korktuğum tek konu bu. Her konuda ilk adımı ben atarım ama bu konu aşk olunca kitlenirim. Yaaa bi kere sadece bi kere tüm gerçekleri bilmek isterim. Eğer beni sevmediğini bilirsem en azından öğrenmiş olur içime atarım tum duygularımı. Yok eğer beni sevdiğini öğrenirsem neden ilk adımı atarak destek çıkmıyıyımki?
Bilmem ne zaman gerçek aşkı bulacağım. Bu konuyu sadece sizler biliyosunuz. Ne ailem ne de sınıf arkadaşlarım hiç biri bilmiyor ki,ben birini seviyorum. Ve de aşkımdan kahr oluyorum....